In de eerste helft van 2026 is in Nederland voor het eerst gemiddeld meer dan 100.000 euro betaald voor een hectare agrarische grond. De gemiddelde prijs kwam uit op 106.000 euro. Dit is ruim tien procent boven het gemiddelde van 2025 en 16 procent hoger dan in de eerste helft van dat jaar.
De aanhoudende vraag naar grond en het beperkte aanbod drijven de prijzen op. Tegelijkertijd remmen stoppersregelingen en onzekerheid over beleid de verkoop van veehouderijbedrijven. Dat blijkt uit het halfjaarbeeld Agrarisch & Landelijk van NVM.
Minder melkveehouderijen verkocht door krap aanbod
In de eerste helft van 2026 zijn via makelaars 16 melkveehouderijen verkocht, tegenover 30 in dezelfde periode van 2025 en 41 in 2024. Slechts 21 bedrijven kwamen nieuw op de markt, ongeveer de helft minder dan een jaar eerder. Bedrijven die deelnemen aan beëindigingsregelingen worden niet op de vrije markt aangeboden. Andere ondernemers stellen hun verkoop uit in afwachting van nieuwe overheidsplannen. Ook de hoge grondprijzen spelen een rol. Losse grond bij verkochte melkveehouderijen kost inmiddels meer dan 100.000 euro per hectare. Voor potentiële stoppers kan het daardoor aantrekkelijk zijn het bedrijf niet te verkopen, maar
de grond te behouden en te verpachten.
Complete bedrijven met de juiste vergunningen blijven gewild, maar starten of uitbreiden vraagt steeds meer kapitaal. Samenwerking en pachtconstructies worden daardoor belangrijker voor melkveehouders die verder willen.
Vooral akkerbouwgrond duurder
Vooral akkerbouwgrond werd duurder. Een hectare kostte gemiddeld 120.000 euro, 19 procent meer dan een jaar eerder. De prijs van grasland steeg met tien procent naar gemiddeld 92.000 euro per hectare.
Melkveehouders hebben meer grond nodig voor extensivering en om na het aflopen van de derogatieregeling mest op eigen land te kunnen plaatsen. Daarnaast kopen overheden grond voor onder meer natuurontwikkeling en stedelijke uitbreiding. Toch zien sommige NVM-makelaars eerste tekenen van stabilisatie. Zij beoordelen de verkoopbaarheid van agrarische grond met een 8,8, waar dit de afgelopen jaren steeds boven de 9,0 lag. Lagere marges in de landbouw en beperktere financieringsruimte kunnen verdere prijsstijgingen afremmen.
‘De behoefte aan landbouwgrond blijft groot, maar de betaalbaarheid komt steeds meer onder druk te staan,’ zegt Jos Ebbers, voorzitter van NVM Agrarisch & Landelijk. ‘Boeren hebben extra hectares nodig om te extensiveren en mest op eigen land te plaatsen, terwijl ook woningbouw en natuur ruimte vragen. Tegelijkertijd maken lagere marges en hoge grondprijzen het moeilijker om die grond te financieren. Ondernemers hebben daarom duidelijk en voorspelbaar beleid nodig om verantwoorde keuzes voor de toekomst van hun bedrijf te kunnen maken.’
Verkoop akkerbouwbedrijven stabiel
In de eerste helft van 2026 werden acht akkerbouwbedrijven verkocht, tegenover zes in de eerste helft van 2025 en acht in die van 2024. Daarmee is het aantal verkopen in de afgelopen drie jaar redelijk stabiel. Vooral kleinere bedrijven wisselden van eigenaar. Het gemiddeld verkochte bedrijf besloeg circa 20 hectare, tegenover 39 hectare in 2025. Medio 2026 stonden met 23 bedrijven relatief veel akkerbouwbedrijven te koop. Door de aanhoudende behoefte aan grond kan dit in de tweede helft van het jaar tot meer verkopen leiden, al blijft het aanbod van kwalitatief goede bedrijven schaars, aldus het NVM-rapport.
NVM-makelaars geven aan dat de verkoopbaarheid van akkerbouwbedrijven is gedaald: van een 8,6 in de eerste helft van 2025 naar een 7,6. Lagere marges liggen hier mede aan ten grondslag. Die zijn het gevolg van mondiale overproductie van onder meer granen. Ook het goede oogstjaar 2025 speelt een rol.
Slechts vijf intensieve veehouderijen verkocht
De verkoop van varkens-, pluimvee- en kalverhouderijen blijft laag. In het eerste halfjaar wisselden vijf bedrijven van eigenaar, tegenover elf in dezelfde periode van 2025. Makelaars boden slechts elf bedrijven nieuw te koop aan. Volgens NVM-makelaars drukt de aanhoudende beleidsonzekerheid op de bereidheid om te investeren. Tegelijkertijd verkleinen stoppersregelingen het aanbod op de vrije markt. Vooral varkenshouders maken hiervan gebruik: medio 2026 nemen 373 bedrijven deel aan de Landelijke beëindigingsregeling veehouderijlocaties (Lbv) of Lbv-plus, bijna 73 procent van de oorspronkelijke aanvragers. Bij pluimvee- en kalverhouderijen bedraagt dit respectievelijk 46 en 57 procent. Betere markt- en contractprijzen hebben er in die sectoren aan bijgedragen dat meer bedrijven van deelname afzien.
Weinig verkopen intensieve veehouderijen nabij Natura 2000
Het kabinet wil rond zo’n 100 stikstofgevoelige Natura 2000-gebieden extra zones instellen waarbinnen de landbouw moet extensiveren om de stikstofbelasting te verlagen. Deze plannen raken een deel van de agrarische vastgoedmarkt: van de ruim 1.400 veehouderijen die sinds 2010 via makelaars zijn verkocht, lagen er 108 binnen de voorgestelde zones, bijna 7,5 procent. Vooral de verkoop van intensieve veehouderijen is er de laatste jaren beperkt. Sinds 2021 wisselden binnen deze zones slechts vijf van deze bedrijven van eigenaar.
Melkveebedrijven worden er nog geregeld verkocht, maar volgens NVM-makelaars vooral vanwege de bijbehorende landbouwgrond. De mogelijkheid om de veehouderij op de locatie voort te zetten, speelt bij deze aankopen een steeds kleinere rol.
Bron: NVM
