Een aantal jaren geleden las ik een artikel waarin aan een kunstenares de vraag gesteld werd hoe ze zichzelf zag. Het antwoord dat ze gaf was: “het is niet zo interessant hoe ik mijzelf zie, uiteindelijk ben ik zoals anderen mij zien.” Ik vond dat een mooi antwoord en houd dat mijzelf regelmatig voor als zelfreflectie. Want het is natuurlijk waar! Soms straal je iets uit wat anderen wel zien, maar waar je zelf onvoldoende van bewust bent. Ik gebruik die zin daarom ook vaak als reflectie op ons eigen imago van de melkveehouderijsector. Het is te makkelijk om te zeggen dat niemand er iets van snapt en iedereen een verkeerd beeld van de sector heeft. De vraag is dan altijd: ,,wat hebben we laten zien en uitgestraald?”.
Ondanks dat ik blijf geloven in de zin van de kunstenares, heeft dat geloof gisteren wel een krasje opgelopen. De tweede uitzending van Zembla over de ontwikkelingen van de melkveehouderij was een feit. En laat ik er geen doekjes omwinden: ik zat zwaar geïrriteerd en met kromme tenen op de bank! Zembla was in staat om er nog een tandje bij te doen en de zaak nog eenzijdiger te belichten dan in de vorige uitzending. Eigenlijk voelde ik me best wel gekwetst en te kijk gezet. Inhoudelijk is heel veel van wat geconcludeerd werd te weerleggen of te nuanceren. Ik ga dat nu niet doen, want dan ben ik veel te veel aan het verdedigen en dat is niet nodig, want ik sta voor de kwaliteit en de eerlijkheid van de sector!
Na afloop van de eerste uitzending heb ik veel mensen gesproken: boeren, burgers en buitenlui. Die laatste term vind ik niet de mooiste, maar iedereen weet wat ik bedoel. Over het algemeen waren dat goede gesprekken, waarbij het geschetste beeld door Zembla nooit het eindplaatje was. Daarom heb ik ook deze keer weer social media gebruikt om wederom een ander beeld te laten zien maar vooral om Zembla uit te nodigen om in gesprek te gaan. Waarom kijken ze op deze manier naar de melkveehouderij? Waarom laten ze geen genuanceerder beeld zien? Welke afwegingen zijn gemaakt voor de samenstelling van deze uitzending?
Ik ben benieuwd of ze op mijn vraag ingaan. Vooral omdat ik weet dat Kees Romijn, voorzitter van de vakgroep melkveehouderij, vele uren met draaiende Zembla-camera’s heeft doorgebracht. Geen seconde is hiervan getoond. Het is toch opmerkelijk dat de frontman van de melkveehouderij, die duizenden melkveehouders vertegenwoordigt, dagelijks met ministers, staatsecretarissen, NGO’s en deskundigen om tafel zit en daarmee een scherp beeld heeft van wat er speelt, niet aan het woord komt. Het zou toch niet dat…?
Ik denk dat ik enorm trots moet zijn op het feit dat “onze Kees” niet in beeld was. Ik vermoed dat zijn verhaal te goed was, te veel nuance bracht en niet paste in het beeld dat Zembla voor ogen had. Misschien moeten we Zembla maar zo snel mogelijk vergeten en weer doen waar we goed in zijn: zorgen voor ons vee en het fantastische product melk. Daarbij horen uiteraard deuren die wagenwijd openstaan, om de koeien eruit, of mensen naar binnen te laten. En vergeet de deur naar de digitale wereld uiteraard niet!
Dirk Bruins, vakgroep melkveehouderij LTO Noord.
Meer informatie:
LTO Noord
Zwartewaterallee 14
8031 DX Zwolle
T.: 088 – 888 66 66
E.: info@ltonoord.nl
W.: www.ltonoord.nl
