Ongeveer de helft van een dertigtal diergeneesmiddelen uit de veehouderij, die in drijfmest werd gevonden, kun je na bemesting terugvinden in de bodem. Sommige stoffen worden snel afgebroken, maar er zijn er ook die je in grond- en oppervlaktewater kunt terugvinden.
Resten van medicijnen kunnen na verloop van tijd in het oppervlaktewater terechtkomen. Met name over geneesmiddelen voor menselijk gebruik is al veel bekend, zo is te lezen in een onderzoeksrapport van Wageningen Environmental Research. Over diergeneesmiddelen, die in de veehouderij gebruikt worden, is minder bekend. In opdracht van de provincie Gelderland is daarom in 2017 een onderzoek uitgevoerd naar de emissieroutes van diergeneesmiddelen in het milieu.
Drijfmest
Het onderzoeksrapport 'Diergeneesmiddelen & hormonen in het milieu door de toediening van drijfmest' laat zien wat de lotgevallen zijn van diergeneesmiddelen in drijfmest uit de intensieve veehouderij. De onderzoekers hebben zich gericht op een tiental bedrijven uit de kalver- en varkenshouderijen op zandgrond. In het onderzoek is gekeken welke stoffen in drijfmest, bodem en oppervlaktewater gevonden kunnen worden.
Antibiotica
Uit het onderzoek blijkt dat vrijwel alle diergeneesmiddelen die gebruikt werden op die tien bedrijven, wel teruggevonden worden. De drijfmest van kalveren en varkens bevatten resten van diverse groepen antibiotica. In totaal werden een dertigtal diergeneesmiddelen, natuurlijke hormonen en metabolieten in drijfmest aangetroffen. Van de stoffen wordt na bemesting ongeveer de helft in de zandige bodems teruggevonden.
Er zijn ook stoffen die al voor de toediening van de mest in de bodem aanwezig waren. Deze stoffen nemen na bemesting in hoeveelheid niet of nauwelijks toe. Maar andere stoffen nemen wel toe in hoeveelheid. Een deel van die stoffen wordt ook weer snel afgebroken.
Oppervlaktewater
Enkele diergeneesmiddelen en medicijnen blijken vrij persistent. Ze worden niet snel afgebroken. De stoffen die ook goed wateroplosbaar zijn, kunnen ook uitspoelen naar grond- en oppervlaktewater. Daarom werden in het oppervlakte water van omringende greppels, sloten en beken incidenteel persistente, maar oplosbare diergeneesmiddelen en hormonen aangetroffen.
De onderzoekers concluderen op basis van de resultaten dat je resten van diergeneesmiddelen inderdaad in de mest en het milieu kunt aantonen. Maar binnen het tijdsbestek van vier maanden konden ze niet aantonen dat na toediening van drijfmest uit de kalver- en varkenshouderij er een grootschalige uitspoeling plaatsvindt naar het grondwater vanuit zandbodems.
Bron: Groen Kennisnet
