De Koninklijke Nederlandse Jagersvereniging heeft Joost Kant dit weekend benoemd tot ganzen(ver)jager van het jaar. Op een oproep van de Dierenbescherming eind 2018 om vrijwilligers te regelen die ganzen willen verjagen, reageerden vier mensen. Twee van Animal Rights, één van de Dierenbescherming en één van de plaatselijke jagersvereniging.
Kant, jager bij de plaatselijke jagersvereniging Wildbeheereenheid Hoeksche Waard, verscheen in de afgelopen maanden maar liefst 48 maal. De andere vrijwilligers kwamen niet opdagen. Zij vonden het gebied ‘te ver weg’ en de tijden waarop ze moesten verschijnen ‘te vroeg’.
De Dierenbescherming kwam begin dit jaar met het initiatief om vrijwilligers in te zetten die ganzen verjagen. Dit zou als alternatief moeten dienen voor bejaging. Eén van de vereisten aan de vrijwilligers was om beschikbaar te zijn op het moment dat de ganzen op het land van de boer zitten. De vrijwilliger kreeg dan een seintje en werd vervolgens geacht te verschijnen.
Voorzitter wildbeheereenheid Hoeksche Waard: ‘Proef is geflopt’
In een reactie laat de voorzitter van WBE Hoeksche Waard, Jan Luijendijk, weten teleurgesteld te zijn in de minimale inzet van de vrijwilligers van Animal Rights en de Dierenbescherming. Luijendijk: ‘De organisaties die altijd de grootste mond hebben over alternatieven voor bejaging van ganzen bleken slecht in staat te zijn om hun woorden om te zetten in daden. Zij vonden het gebied ‘te ver weg’ en ook de tijden waarop ze moesten verschijnen, kon niet op veel animo rekenen. Wat mij betreft is de proef dan ook geflopt.’
‘Demonstreren lukt wel, hulp bieden niet’
Laurens Hoedemaker, directeur van de Koninklijke Nederlandse Jagersvereniging, is trots op de inzet van ganzen(ver)jager Kant. ‘Hij was de enige die verscheen. Niet één keer maar maar liefst 48 maal in drie maanden. Dat kan alleen als je je echt verbonden voelt met de streek en haar bewoners, de vragen van de boeren kent en je gemotiveerd bent. Blijkbaar zijn de demonstranten van Animal Rights wel in staat om in groepen naar dit gebied te rijden om te demonstreren maar is het lastiger om hier te verschijnen als de ganzen verschijnen en de boer geholpen moet worden.’
De Jagersvereniging gaf Kant als blijk van waardering het boek Passion. Kant kreeg het boek overhandigd van communicatie-stagiaire Julia de Vries. De Jagersvereniging stelt dat passie een vereiste is om je als vrijwilliger maximaal in te zetten: dag en nacht, zeven dagen per week.
Bron: Jagersvereniging
