Witte lupine is een relatief onbekende teelt in Nederland. In andere landen werd deze wel verbouwd, maar ook daar is deze langzaam verdwenen.
De reden? Brandvlekkenziekte of Anthracnose (Colletotrichum lupini). DSV zaden heeft nu twee rassen beschikbaar die zeer tolerant zijn tegen deze ziekte en daarnaast een hoog opbrengstpotentieel kennen en vroeger afrijpen dan soja: Frieda en Celina.
Waarom witte lupine?
Witte lupine is een eiwitgewas met een heel hoog eiwitgehalte. Deze wordt het meest gebruikt als veevoer en is een goede vervanger voor soja. Om meer eiwit van eigen land te produceren is witte lupine een optie.
Als het alkaloïde-gehalte (een bittere stof) laag is (<0.02%) is witte lupine ook geschikt voor menselijke consumptie. In dat geval is witte lupine te gebruiken als vleesvervanger of gewoon in een gerecht. Witte lupine is stevig en daardoor ook minder melig als andere bonen. Witte lupine is meer geschikt voor het Nederlands klimaat als soja.
De opbrengst varieert van 2 tot 4,4 ton per hectare. Dit is sterk afhankelijk van de grondsoort en groeiomstandigheden.
Witte lupine wortelt heel diep en is daardoor relatief goed bestand tegen droogte. Door deze diepwortelende eigenschap is witte lupine tegelijkertijd ook een bodemverbeteraar. In de wortel maakt witte lupine ook citroenzuur aan waarmee het fosfaat beschikbaar maakt voor de plant. Hiermee is witte lupine een klimaat adaptief gewas.
Innovatie door veredeling
Door veredeling is de tolerantie voor anthracnose verbeterd en de opbrengst verhoogd. DSV introduceert de rassen Celina en Frieda.
Celina
Een ras met een heel hoog opbrengstpotentieel. In het Duitse rassenlijst onderzoek van het BundesSortenAmt in 2017 en 2018 was de gemiddelde opbrengst 4,4 ton met een ruw eiwitgehalte van 31,7 procent. Celina is vroegrijpend. Celina heeft zoals genoemd een zeer hoge tolerantie tegen brandvlekkenziekte.
Frieda
De opbrengt van Frieda is met 4,1 ton iets lager dan bij Celina. Het eiwitgehalte is met 32% ongeveer gelijk. Frieda heeft een hele goede standvastigheid en rijpt iets later af. Net als Celina heeft ook Frieda een zeer hoge tolerantie tegen brandvlekkenziekte. Voor humane consumptie is een laag alkaloïde gehalte van belang. Frieda heeft een lager alkaloide gehalte dan Celina en wordt ook voor humane consumptie getest.
Beide soorten worden momenteel verder vermeerderd en zijn voorlopig nog niet vrij beschikbaar.
Meer informatie
DSV zaden Nederland
www.dsv-zaden.nl
