Het is inmiddels officieel herfst. De bodem is nog goed doorgewarmd en er is volop vocht, dus groeit het gras nog enthousiast. Wat je daar het beste mee kunt doen? Je kent mijn antwoord al. Lekker door de koeien op laten halen om het rechtstreeks om te zetten in melk. Eiwit van eigen land immers! Zo kun je met vers herfstgras nog flink op eiwitbrok en ruwvoer besparen. En bij maaien en inkuilen blijft er een pinkenkuiltje over. En dat is meestal wat natter ingekuild, waardoor het meeste Darm Verteerbaar Eiwit (DVE) door bacteriën in de kuil wordt omgezet naar Onbestendig Eiwit (OEB).
Maar met de herfst komt ook de regen. Tijdens mijn autoritjes door het land, valt bij regenbuien op dat er dan twee soorten koeien rondlopen. Je hebt van die koppels die dan op een holletje naar de dam stieren en daar luidruchtig jengelen om naar binnen te mogen. En je hebt ze die bij wind en regen niet op of omkijken, maar met de kop naar beneden stug doorgrazen. Hoe krijgen die melkveehouders dat toch voor elkaar?
Volgens mij spelen daar verschillende dingen een rol bij. Het eerste is dat het gras zo smakelijk mogelijk is en ruim aangeboden wordt. Dus geef de ruimte, biedt elke dag een vers nieuw perceel aan en maai stukken regelmatig schoon. Een snufje zout over het gras strooien helpt en wie klavers in het land heeft, beleeft daar in het najaar plezier aan.
Daarbij komt, dat je de koeien best een beetje mag motiveren, zodat ze weten dat een deel van het rantsoen in de wei staat. Geef dus niet teveel bijvoeding op stal, maar stem het af op de hoeveelheid gras die ze redelijkerwijs buiten op kunnen nemen. Met wat meer maïs of eiwitarme kuil in de bijvoeding compenseer je voor het hogere RE-gehalte in het najaarsgras en voorkom je een ureumpiek. Daarmee kan de dure eiwitbrok in de silo blijven, of nog beter bij de voerleverancier.
Wat die boeren ook vaak goed doen is de opvoeding van jonge koeien. Hebben ze als kalf en pink al leren leven met herfstachtig weer, dan worden het vaak dankbare graaskoeien. En het is goed om je te realiseren dat de zeurende koeien bij de draad een psychologisch spel met je spelen. Geef je daar te vaak en te snel aan toe, dan leren ze dat het werkt. Bij melkveehouders van koppels die doorvreten in de regen is sprake van een duidelijke gezagsverhouding. De boer is de baas, zeuren helpt niet en het tijdstip waarop de draad open gaat staat elke dag al vast.
Succes met het oogsten van je herfstgras!
We spreken elkaar,
