Koeien & Kansen-melkveehouder Thijs Neutel heeft dit jaar ervaring opgedaan met het voeren van vers gras via stalvoedering. Zijn doel is om de benutting van de eigen grasproductie te vergroten en de verliezen te beperken. De eerste indrukken zijn positief. Dit automatisch voersysteem biedt perspectief, al vraagt het om intensief management en goede afstemming van het rantsoen.
Sturen op krachtvoer en mais
In april en mei werd gemiddeld 15 kg krachtvoer per 100 kg melk verstrekt. In juni en juli steeg dit naar 20 kg en in augustus naar 22 kg. De melkproductie bleef daarbij stabiel op 33 liter per koe, met een lichte stijging ten opzichte van voorgaande jaren.
Wel werd een duidelijke daling in vetgehalte waargenomen. Van een percentage van 4,70% in het voorjaar naar onder de 4,20% in de tweede helft van juni. Het eiwitgehalte bleef relatief stabiel rond 3,60–3,80%. Door nauwkeurig te sturen met krachtvoer is het ureumgehalte in de melk vrij constant gebleven (zie figuur 1). In het voorjaar werd daarnaast minder mais verstrekt, terwijl in de zomermaanden 13 kg mais per koe per dag is toegevoegd om de energiebalans en structuur in het rantsoen te borgen. In figuur 3 is weergegeven hoeveel kg droge stof er gevoerd is per voersoort in de periode van april t/m september.
Voordelen van stalvoeren
Stalvoedering met verst gras leverde volgens onze analyse meerdere voordelen op:
- Hogere benutting van het gras: verliezen door beweiding worden beperkt;
- Snellere hergroei: doordat het gras jong wordt gemaaid en percelen direct weer bemest kunnen worden;
- Kostenbesparing: per snede is circa 25 hectare minder ingekuild, wat aanzienlijk scheelt in loonwerkkosten voor maaien en hakselen.
Naar verwachting vertaalt dit zich positief in de KringloopWijzer, onder meer in een hoger aandeel eiwit van eigen land, een gunstigere stikstofbodembalans en een lagere CO₂-footprint.
Uitdagingen in planning en uitvoering
Tegelijkertijd vraagt stalvoeren veel van de bedrijfsvoering. Een strakke planning is noodzakelijk, maar omstandigheden dwingen regelmatig tot bijsturen, is de ervaring van Thijs Neutel. Hij moet meerdere keren per week opnieuw de afweging maken tussen stalvoeren, weiden en inkuilen. Ook is het gewenst om snel mest aan te wenden op de gemaaide percelen. Dat maakt dat hij meer afhankelijk is van de loonwerker, het weer en de weideplanning.
Ook in de stal vergt het systeem nauwkeurige sturing van deze ondernemer. Hij merkt dat het dagelijks aanpassen van het rantsoen op basis van melkproductie, mestconsistentie, opname en weersomstandigheden essentieel is. Daarnaast bleek het koeverkeer naar de melkrobot een aandachtspunt. De beschikbaarheid van smakelijk vers gras zorgt ervoor dat de koeien minder snel de melkrobot opzoeken, is de ervaring.
Aandacht en flexibiliteit is gewenst
Vers gras voeren via stalvoedering kan de benutting van eigen ruwvoer duidelijk verbeteren en bijdragen aan betere kringloopresultaten. Daartegenover staat dat het systeem een hoge mate van flexibiliteit en management vraagt, zowel op het land als in de stal. Dit vergt vrij vooral dit eerste jaar veel tijd en energie van deze veehouder.
