Het begint inmiddels op een klucht te lijken, maar het is bloedserieus: het ritueel rondom de toekenning van de derogatie op grasbedrijven. Formeel hebben wij op dit moment géén derogatie.
Ook al heeft minister Schouten via de media laten vallen dat ze er alle vertrouwen in heeft dat deze word toegekend en hebben wij bij LTO dat vertrouwen ook. De boerenpraktijk en het milieu hebben nú die duidelijkheid nodig.
Belang van derogatie
Zonder derogatie raakt de mestmarkt compleet verstoord en stijgt het aandeel mest wat we moeten verwerken en exporteren terwijl die capaciteit er simpelweg niet is. Daarnaast moet er vervolgens weer kunstmest aangevoerd worden. Geen derogatie is dus slecht voor het milieu, voor het klimaat (meer co2) en voor onze portemonnee. Het zou sommige partijen niet verkeerd uitkomen als we de derogatie verliezen. Het helpt ook de ammoniakemissie te verlagen.
Sommigen (ook boeren) denken dat zonder derogatie het mestbeleid een stuk makkelijker word. Zolang we de Nitraatrichtlijn hebben, blijven we geconfronteerd worden met Actieprogramma’s betreffende de Nitraatrichtlijn. Ook zonder Derogatie worden we geacht als lidstaat Nederland deze op te stellen en uit te voeren. De nitraatrichtlijn is net zo soepel als de habitatrichtlijn: in beton gegoten.
Nitraatrichtlijn
Kijk bijvoorbeeld naar de casus in Duitsland rondom de ‘Düngenverordnung’. Ook al is derogatie wat ons betreft verantwoord voor het milieu en goed voor de bodem en vinden we dat we er dus recht op hebben. We blijven sinds het introduceren van de Nitraatrichtlijn afhankelijk van het gunnen hiervan door het Brusselse Nitraatcomité. Als wij een einde aan de afhankelijkheid hiervan zouden wensen zonder sanering van onze veestapel dan moeten wij bereid zijn fors te investeren in mestverwerking.
Gelukkig, met nadruk, hebben wij een ministerie dat zich oprecht inzet voor het behoud van derogatie. Daar heb ik geen enkele twijfel over. Wij zijn ook in gesprek voor een gewasderogatie richting 2022. De ambities voor kringlooplandbouw ondersteunen dit. Tegelijkertijd is het ministerie ook bang voor de lange tenen in Brussel. Lange tenen omdat er in Nederland nogal gedoe is geweest rondom het respecteren van de randvoorwaarden (onder andere stikstof en fosfaat), signalen over illegale mestpraktijken, en last but not least de te hoge gehaltes van nitraat in het grondwater in bepaalde gebieden. We staan als het ware onder scherp toezicht.
Mest uitrijden in het voorjaar
Als wij nu als LTO onze boeren oproepen om te doen alsof de derogatie er al is, lopen we het risico dat we op de lange tenen van Brussel gaan staan. Tegelijkertijd weten we dat je mest moet uitrijden in het voorjaar en niet in de zomer en zeker niet in het najaar. We weten ook dat we zonder derogatie dit jaar al compleet vastlopen met de mestplaatsing. Géén derogatie is simpelweg geen optie. Dus kunnen wij als LTO er begrip voor opbrengen dat u, zolang toekenning onduidelijk is, de voorwaarden voor de derogatie zoals ze het afgelopen jaar golden hanteert en bemest zoals u dat anders ook zou doen. Wilt u geen enkel risico lopen? Dan is het beter om de veiligste kant te kiezen en niet meer te bemesten dan de 170 kg stikstof per hectare.
Jos Verstraten
Vakgroep Melkveehouderij
Portefeuillehouder Mest en Mineralen
Bron: LTO Noord
