Het heeft lang geduurd, maar vorige week donderdag (3 maart) presenteerde staatssecretaris Martijn van Dam (EZ) dan eindelijk zijn ideeën over de inrichting van het fosfaatrechtenstelsel voor melkveehouderij. Boeren willen duidelijkheid en die is er nu, maar helaas roepen de voorstellen evenveel vragen op als dat ze duidelijkheid geven, concludeert het Platform Streekgebonden Boeren. ‘Wij vragen ons af of Van Dam met zijn voorstellen geen nieuwe knelgevallen creëert?’
Naast de vele onduidelijkheden is één ding wel duidelijk: alle melkveebedrijven die zich binnen de geldende wet- en regelgeving hebben ontwikkeld of gewoon op ‘oude voet doorgingen’, gaan merken dat er te veel fosfaat is geproduceerd. De pijn zal bij de één harder doortikken dan bij de ander, afhankelijk van de keuzes die in het verleden zijn gemaakt.
De fosfaatbrief van Van Dam is voer voor adviseurs, juristen, beleidsmakers en de Kamerleden. “Zij kunnen nu gaan rekenen, de mazen in de wet zoeken, plussen- en minnen en opzoek gaan naar nog wat ‘puntjes voor de eigen achterban’. Voor ons Streekgebonden Boeren geldt ook dat we de voorstellen kritisch moeten beoordelen. Want houdt het beleid wel voldoende rekening met de variatie in bedrijven die in de loop der decennia streekgebonden zijn ontstaan? Of heeft Van Dam een te sterke voorkeur voor ‘eigen-grondbedrijven’? Dat laatste lijkt het geval en dat is maar een deel van de huidige praktijk. Daar willen we de politiek graag nog eens op wijzen.”
Van Dam wil de extensieve (eigen)grondgebonden bedrijven compenseren voor de korting die zij eerst generiek krijgen opgelegd. “Is dat fair? Politiek mag Van Dam dit vinden, maar vanuit ons gevoel voor rechtvaardigheid is het geen zuivere keuze. Alsof de bedrijven die zelf minder eigen grond bezitten, maar wel geworteld zijn in de streek en in samenwerking met een andere boer de kringloop sluiten, er milieutechnisch een potje van zouden maken? Wie dat denkt, heeft het verkeerd. En als Van Dam dat impliciet vindt, dan hebben we hier een stevig verschil van mening.”
Het fosfaatrechtenstelsel is bedoeld om de hoeveelheid geproduceerde dierlijk fosfaat te beteugelen. Alle melkveebedrijven hebben daar aan bijgedragen. In tegenstelling tot wat staatssecretaris Martijn van Dam beweert, dragen ook extensieve melkveehouders die meer koeien zijn gaan houden bij aan het overschrijden van het fosfaatplafond. Zij kunnen echter het fosfaat uit mest op de eigen grond plaatsen, anderen werken samen met een akkerbouwer of verwerken de mest. Van Dam haalt productieruimte en plaatsingsruimte door elkaar. “We zien dat misverstand steeds terug; plaatsingsruimte is iets anders als productieruimte. Wij hopen dat de politiek dat beseft als zij gaat stemmen over de voorstellen.”
Het grondgebonden karakter van de melkveehouderij is belangrijk voor maatschappelijk draagvlak. Dat vindt Streekgebonden Boeren ook. “Maar wij begrijpen niet dat de term grondgebonden alleen betrekking heeft op grond die op GDI staat van de melkveehouder.”
Bron: Platform Streekgebonden Boeren
