Vorig jaar kenden de meeste melkveehouders geen twijfel over het nut van een inkuilmiddel in de maiskuil. Veel mais ging toen erg droog de kuil in, wat de kans op broei vergrootte. Dit jaar lijkt het mee te vallen met de droogte van de maiskuilen. Maar inkuilmiddelen hebben altijd toegevoegde waarde, zeker nu veel kuilen relatief snel geopend zullen worden.
Wat is het nut van inkuilmiddelen?
“Op de meeste melkveebedrijven is er geen twijfel over het nut van toevoegmiddelen in de maiskuil”, vertelt Marcel Klein Braskamp van ForFarmers. “Die worden daar standaard ingezet. Maar er zijn ook melkveehouders die pas toevoegmiddelen gebruiken als de inkuilomstandigheden lastiger worden. Of het laten afhangen van de inkomsten. Loopt het financieel minder, dan is het toevoegmiddel één van de eerste zaken waarop wordt bezuinigd. Onterecht”, aldus de teeltspecialist.
Dit is ook de ervaring van Arjan Geerets, area salesmanager van Corteva. “Bezuinigen op een toevoegmiddel is verkeerde zuinigheid. In een maiskuil zonder toevoegmiddel is tien procent zetmeelverlies normaal. Proeven hebben uitgewezen dat er in een kuil met toevoegmiddel soms helemaal geen zetmeelverlies optreedt. Gebruik van een toevoegmiddel kost zo’n honderd euro per hectare. De winst die je hebt doordat er minder zetmeel verloren gaat is vele malen hoger. Bij een opbrengst van 6.000 kilogram zetmeel per hectare betekent tien procent verlies 600 kilogram zetmeel. Dit is gelijk aan één ton maismeel, dat vandaag de dag ongeveer 270 euro kost”, rekent Geerets voor.
Veel kuilen vroeg open
Deze zomer is er relatief veel vraag naar gehakselde snijmais. Veel melkveehouders waren snel door de eigen voorraad heen. De verwachting is daarom dat veel melkveehouders snel willen gaan voeren van de nieuwe oogst van dit jaar. De kans is dan groot dat de kuil nog niet voldoende geconserveerd is. Hier is doorgaans minimaal vier weken voor nodig. Geerets: “Ik verwacht dat er melkveehouders zijn die na twee weken de kuil al willen openen. Dan is de kans op broei heel groot.”
Tekst: Gerben Hofman
